قرة ( غلام حرّ ) قرة « 1 » غلام حرّ كه نامى از وى در منابع كهن نيست تا هنگام شهادت در ميان لشكر عمرسعد بود . ولى پس از شهادت حر و كشتن شمارى از دشمنان كه مانع پيوستن وى به امام حسين عليه السلام مىشدند ، شتابان خود را به آن حضرت رساند و با چشمانى اشكبار از امام حسين عليه السلام بابت بىاجازه كشتن آن چند تن معذرت‌خواهى كرد . او پس از كسب اجازه روى به ميدان نهاد و پس از مبارزه‌اى دليرانه به درجهء رفيع شهادت نايل آمد . « 2 » قرّة « 3 » بن أبى قرّة غفارى قرّة فرزند ابى قرة غفارى است كه از وى در منابع دانسته‌هاى زيادى به دست نيست جز اين‌كه او را در شمار شهيدان كربلا قلمداد نموده‌اند . قرّة در روز عاشورا با كسب اجازه از امام حسين وارد ميدان مبارزه گشت و چنين رجز خواند : قَدْ عَلِمَتْ حَقّاً بَنُو غَفّارِ * وَخِنَدفُ بَعْدَ بنى نِزار بأنّنى اللَّيثُ الهِزْبر الضارى * لَأَضْرِبَّن مَعْشَرَ الفُجّارِ بِجَدِّ عَضْبٍ ذَكَرٍ بَتّارِ * يَشَعْ لى فى ظلمة الغُبار دونَ الهُداةِ السادةِ الأبرار * رَهْطِ النبى احمدِ المختار « 4 » قبيله غفار و خندف و نزار آگاه هستند ، من شير بيشه هستم به هنگام كارزار ضربتى مىزنم گناهكاران را با شمشيرى فولادين و برّان كه برق او مىدرخشد در تاريكىها گردآلود

--> ( 1 ) . غرّه ( رمز المصيبة ، ج 2 ، ص 67 ؛ روضة الشهدا ، ص 352 ، نشر نويد اسلام ) و عروه هم گفته شده است ( وسيلة الدارين 179 ؛ مقتل الحسين كاشف الغطاء ، ص 41 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 266 ) . ( 2 ) . عشرهء كامله ، ص 358 . ( 3 ) . برخى وى را با عثمان بن ابى قرة غفارى متحد مىدانند . ( انصارالحسين ، ص 106 و 119 ، الدارالاسلامية ) و برخى ديگر او را همان معلى بن حنظله غفارى مىدانند ( عشرهء كامله ص 393 به نقل از ابومخنف ) . ( 4 ) . اين رجز را با اندكى تفاوت به جابر بن عروة غفارى و عبدالرحمن بن عروه غفارى و عبداللَّه و عبدالرحمن بن عروة غفارى نسبت داده شده است ، ر . ك : ( به ناسخ ج 2 ، ص 312 و مقتل الحسين عليه السلام ؛ خوارزمى ، ج 2 ، ص 22 و مثيرالاحزان ، ص 51 ، و ابصارالعين ، ص 176 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . )